ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΣ ΛΥΣΕΙΣ ΣΤΑ SOS*!
(*SOS = Επικοινωνία & Διαπραγματεύσεις με Γονείς, Συνεργάτες & Μαθητές, Προσωπική Ανάπτυξη, Εγγραφές)[…]

EQnomics @ linguaglobe.com
vriskontas-lusis

*SOS = Επικοινωνία & Διαπραγματεύσεις με Γονείς, Συνεργάτες & Μαθητές, Προσωπική Ανάπτυξη, Εγγραφές

Καλοκαίρι 2015 και στην Ελλάδα οι δραστηριότητες και οι επιχειρήσεις, δέχονται πολλαπλά πλήγματα από πολλαπλά μέτωπα.

Παρόμοιες οι συνθήκες και για τους μαθητές και τις μαθήτριές μας, τους γονείς, καθώς και για τους συναδέλφους μας στον κλάδο.

Μέσα στο πλαίσιο αυτό αναρωτιέμαι καμιά φορά πόσο χρόνο άραγε έχουμε αφιερώσει στο να εντοπίζουμε τα λάθη που έχουν γίνει, τις αστοχίες και την ιστορικότητα του όποιου θέματος, από την πολιτική, το φορολογικό σύστημα μέχρι και τους «παράλογους» (πάντα κατά την αντικειμενική μας άποψη) γονείς ή τους αδιάφορους προϊστάμενους, υφιστάμενους ή και μαθητές.

Προσκολλημένοι στην οπτική του «προβλήματος», ακόμη και στο παραμικρό του άκουσμα, δημιουργούμε αρνητικά συναισθήματα πρώτα στον εαυτό μας, και υπάρχουν περιπτώσεις που φτάνουμε να τα μεταφέρουμε και μέσα στην τάξη, στην επαγγελματική μας επικοινωνία, στις μικρές ή μεγάλες μας καθημερινές διαπραγματεύσεις.

Με τους μαθητές μας θέλουμε να είμαστε άριστοι εκπαιδευτικοί, με κατανόηση και αποτελεσματικότητα. Στις συναντήσεις με τους γονείς, θέλουμε να κυριαρχεί σύμπνοια και αλληλοϋποστήριξη προς όφελος των παιδιών. Και σαν υφιστάμενοι ή προϊστάμενοι, θέλουμε αλληλοσεβασμό και συνέργεια με απώτερο σκοπό τη δημιουργία και διατήρηση ενός αποδοτικού εργασιακού περιβάλλοντος.

Βασική προϋπόθεση για την επίτευξη των παραπάνω είναι η ευελιξία, η δυνατότητα εξερεύνησης και αποδοχής εναλλακτικών καθώς και ο σεβασμός στο «σύμπαν του άλλου», όπως αναφέρει και μια από τις βασικές αρχές του συστήματος Neuro-Linguistic Programming (NLP).

Αντικείμενο του NLP είναι η ανθρώπινη συμπεριφορά, η αλληλεξάρτηση του μυαλού με το σώμα, η χρήση της γλώσσας σαν αποκωδικοποιητής του κόσμου για τον καθέναν μας ξεχωριστά, καθώς και η ανθρώπινη ικανότητα να δημιουργεί «συμπεριφορικούς αυτοματισμούς», δηλαδή να δημιουργεί συνήθειες προκειμένου να μαθαίνει περισσότερα και γρηγορότερα. Όλα αυτά αποτελούν απαραίτητα εργαλεία στην καθημερινή μας επικοινωνία με τον περίγυρο αλλά και, μην ξεχνάμε, με τον εαυτό μας.

Με μια σύντομη ανάλυση του πώς δουλεύει ο ανθρώπινος εγκέφαλος, μπορούμε να κατανοήσουμε το πώς δημιουργείται η συνείδηση του καθενός μας καθώς και τους μηχανισμούς/παγίδες που συμμετέχουν στη διαδικασία της αντίληψης της πληροφορίας.
Με αυτόν τον τρόπο και όσον αφορά τη διδαχή αλλά και την επικοινωνία και τη διαπραγμάτευση σαν εκπαιδευτικοί, επιχειρηματίες και άτομα μπορούμε να:

  1. Προετοιμάζουμε το έδαφος και τον εαυτό μας πριν από κάθε σημαντική συνάντηση ή διαπραγμάτευση,
  2. Κατευθύνουμε τον εαυτό μας και την κουβέντα προς πλαίσια επίλυσης θεμάτων που απασχολούν,
  3. Αποκλιμακώνουμε εντάσεις και να τις μετατρέπουμε σε εποικοδομητικότερες συζητήσεις,
  4. Εντοπίζουμε ευκολότερα τα στοιχεία που μας βοήθησαν σε μια συζήτηση και να τα αξιοποιούμε κατάλληλα στις επόμενες συναντήσεις μας,
  5. Υποβοηθάμε τους μαθητές στο να βρίσκουν λύσεις στις δυσκολίες,
  6. Μετατρέπουμε το μάθημα σε συμμετοχική πορεία προς σαφείς στόχους και αποτελέσματα,
  7. Υιοθετούμε στάσεις που προάγουν τις διαπραγματεύσεις και την επικοινωνία μας είτε όντες/ουσες καθηγήτριες/ες είτε φροντιστηριούχοι.

Κατά συνέπεια,

  1. Να αποκτήσουμε την επιβεβλημένη, λόγω των συνθηκών, ευελιξία και να πολλαπλασιάζουμε τις επιλογές μας σε επαγγελματικό αλλά και σε προσωπικό επίπεδο.

Σκεφτείτε για παράδειγμα την μικρή, αλλά και σε περιπτώσεις θαυματουργή, λέξη «ΑΚΟΜΗ».

Ένας μαθητής μπορεί να πιστεύει και να λέει «δεν θα μπορέσω ποτέ να καταλάβω πότε βάζω Simple Present και πότε Present Continuous» ενώ παράλληλα ένα κακό αποτέλεσμα σε ένα τεστ προόδου να ενισχύσει αυτή την άποψη και να επιδρά αρνητικά στην πορεία του.

  • Μπορούμε σε αυτή την περίπτωση να «ντύσουμε» την μη-παραγωγική του εν-τύπωση ανατροφοδοτώντας την ανησυχία του και λέγοντας:
    «δεν μπορείς να το καταλάβεις ΑΚΟΜΗ»
    Με αυτόν τον τρόπο ανοίγουμε ένα «παράθυρο» πιθανοτήτων για το ότι θα μπορεί κάποια στιγμή στο σύντομο μέλλον και αναφερόμαστε σε παραδείγματα άλλων φαινομένων/θεμάτων τα οποία δεν γνώριζε, πιθανόν να μην «έπιασε» με την πρώτη, αλλά τώρα κατέχει καλά!

Μια μητέρα μπορεί να μας προσεγγίσει λέγοντας ότι «δεν είμαι ευχαριστημένη με την πρόοδο του παιδιού μου», είτε αναφερόμενη στη δική μας διδασκαλία είτε επειδή το ανάγει σε αδιαφορία του παιδιού είτε επειδή προέρχεται από κάποιο άλλο εκπαιδευτικό ινστιτούτο και επιζητά μια αλλαγή.

  • Αναγνωρίζοντας κατ’ αρχήν ότι οι προθέσεις της είναι καλοπροαίρετες και προτεραιότητα είναι η πρόοδος του μαθητή, καθώς και ότι από τη μεριά μας γνωρίζουμε ότι η πρόοδος είναι ένας μακροχρόνιος καλοσχεδιασμένος στόχος, θα μπορούσαμε να απαντήσουμε λέγοντας ότι:
    «αντιλαμβάνομαι ότι δεν είστε ευχαριστημένη με την πρόοδο του παιδιού σας ΑΚΟΜΗ,…»
    αναλύοντας τα βήματα που έχουν γίνει μέχρι σήμερα και τον απώτερο σχεδιασμένο σκοπό.

Μια συνεργάτης μπορεί να εκφράσει παράπονα για την ανάγκη βελτίωσης κάποιων θεμάτων.

  • Αναφέροντας την ύπαρξη αυτών των (υπαρκτών ή μη) θεμάτων ΑΚΟΜΗ, μπορούμε να ορίσουμε ότι χρονικά από εδώ και στο εξής δημιουργικά, και όχι απαραίτητα μέσω της πεπατημένης, μπορούμε να εξερευνήσουμε νέες λύσεις δεδομένων των συνθηκών έτσι ώστε τα θέματα αυτά να βελτιωθούν ή και να εκλείψουν.

Τέλος, εμείς οι ίδιοι μπορεί να έχουμε μπερδέψει τον εαυτό μας πιστεύοντας στη μονιμότητα κάποιων πραγμάτων και την «αδυναμία ή ανημποριά μας να κάνουμε κάτι για αυτά».

  • Δοκιμάστε και μόνοι σας να πείτε:
    «Δεν μπορώ να πετύχω/κάνω/διαχειριστώ ………»
    συμπληρώνοντας το κενό με μια προσωπική σας εμπειρία.
    Ακολούθως πείτε/σκεφτείτε
    «Δεν μπορώ να πετύχω/κάνω/διαχειριστώ ……… ΑΚΟΜΗ»
    Πώς αισθάνεστε?
    Έχει ανοίξει ένα «παράθυρο» μιας νέας πιθανότητας στην αντίληψη σας?
    Θα μπορούσατε να επενδύσετε σκέψη και χρόνο ώστε να υλοποιήσετε αυτό το «ακόμη» σας?

Να μια λύση σε ένα από τα πολλά SOS που αντιμετωπίζουμε καθημερινά!

“There is no failure, there is only feedback” είναι μια ακόμη από της αρχές του συστήματος NLP, εννοώντας ότι από το παρόν και ύστερα δομούμε εμείς, λαμβάνοντας υπ’όψιν τις εμπειρίες μας, το περιβάλλον και τις συνθήκες που επικρατούν μέσα σε αυτό.

Όποιο λοιπόν και αν είναι το μέλλον, και όποιες και αν είναι οι συνθήκες όπως μια «δύσκολη» ή «εύκολη» τάξη, «υποστηρικτικοί» ή «παράλογα απαιτητικοί» γονείς αλλά και «συνεργάσιμοι» ή «δύσκολοι» συνάδελφοι, η ειδοποιός διάφορα είμαστε εμείς και ο τρόπος, η ευελιξία και η αποτελεσματικότητα που αντιμετωπίζουμε και διαχειριζόμαστε τις καταστάσεις.

Με «γνωστικές» (cognitive) τεχνικές μπορούμε να μεγιστοποιήσουμε την επιτυχία των μαθητών μας, την ποιότητα των σχέσεών μας με πελάτες και συναδέλφους και την ποικιλία των προσωπικών μας επιλογών-λύσεων που συμβάλουν στη ζωή μας σαν επαγγελματίες, εκπαιδευτικοί, πολίτες και άνθρωποι.

Ποσό μάλλον ξεκινώντας τώρα, από το καλοκαίρι του 2015 και μετά!

Σημείωση: Αυτο το αρθρο δημοσιευθηκε στο linguaglobe.com

Spread the love

Related Posts